بیشتر خرابکاری‌های ایجنت‌ها از یه جا شروع میشه: ازش می‌خوای یه دکمه اضافه کنه و اون بدون اینکه بفهمه پروژه چطور کار می‌کنه، سه تا فایل بی‌ربط رو هم عوض می‌کنه.
راه‌حلش ساده‌ست: اول ازش بخواه پروژه رو برات توضیح بده، بعد برو سراغ تغییر. این پرامپت رو توی Claude Code، Codex یا Cursor کپی کن و جای کروشه رو پر کن:
متن پرامپت
«می‌خوام [تغییر موردنظر، مثلا: صفحه‌ی پرداخت رو به درگاه جدید وصل کنم]. هنوز هیچ کدی ننویس و هیچ فایلی رو تغییر نده. اول کدبیس رو بخون و این‌ها رو به زبان ساده برام توضیح بده: ۱) ساختار کلی پروژه و نقش پوشه‌های اصلی در چند خط، ۲) مسیری که داده برای همین قابلیت طی می‌کنه، از ورودی کاربر تا دیتابیس یا API، ۳) فایل‌ها و توابعی که برای این تغییر باید دست بخورن، ۴) جاهایی که اگه خراب بشن چیزهای دیگه هم خراب میشن (وابستگی‌ها، تست‌ها، تنظیمات)، ۵) هر جایی که کد گیج‌کننده یا تکراریه. اگه جایی مطمئن نیستی، بگو مطمئن نیستم و حدس نزن. آخرش یه نقشه‌ی تغییر مرحله‌به‌مرحله پیشنهاد بده و منتظر تأیید من بمون.»
چند تا نکته برای نتیجه‌ی بهتر
توی Claude Code می‌تونی این رو با حالت Plan اجرا کنی که مطمئن بشی چیزی رو عوض نمی‌کنه. خود مستندات Claude Code هم یه بخش جدا برای آشنا شدن با کدبیس‌های جدید داره.
برای پروژه‌های بزرگ، اول با Understand Anything یه نقشه‌ی تصویری بگیر و بعد این پرامپت رو بزن. وقتی هم که نقشه‌ی تغییر رو تأیید کردی و کد نوشته شد، پرامپت بازبینی دیف قبل از مرج رو فراموش نکن.
اول بفهم، بعد بساز؛ برعکسش معمولاً گرون تموم میشه.