دستورالعمل پیاده‌سازی پروژه با Vibe Coding

قبل از اینکه شروع به ساختن پروژه کنی:

• دقیقاً مشخص کن قرار است چه چیزی ساخته شود.
• ابتدا یک نسخه MVP تعریف کن.
• پروژه را به فازها و قابلیت‌های کوچک‌تر تقسیم کن.
• هر بار فقط روی یک بخش مشخص کار کن.
• قبل از پیاده‌سازی، اگر ابهامی وجود دارد آن را مطرح کن.
• اگر برای درک بهتر محصول به نمونه، Mockup، تصویر، فایل، کد نمونه یا Reference نیاز داری، از من بخواه.
• قبل از شروع پیاده‌سازی، برنامه‌ای برای معماری و مراحل توسعه ارائه بده.
• بعد از نهایی شدن برنامه، آن را به عنوان مرجع ادامه پروژه ثبت کن.

اگر توضیح اولیه من مبهم یا ناقص است:

• ابتدا هدف محصول را تحلیل کن.
• قابلیت‌های موردنیاز را استخراج کن.
• فرضیات خودت را مشخص کن.
• موارد مبهم را از من بپرس.
• در مسائل پیچیده، قبل از ارائه راه‌حل، ابتدا مسئله را تحلیل و چند راه‌حل احتمالی را بررسی کن.

برای پروژه تا حد امکان از تکنولوژی‌ها و Stackهای رایج، پایدار و امتحان‌شده استفاده کن. از انتخاب تکنولوژی‌های جدید، ناشناخته یا بیش‌ازحد پیچیده بدون دلیل مشخص خودداری کن. قبل از پیاده‌سازی مشخص کن:

• Frontend چیست؟
• Backend چیست؟
• Database چیست؟
• APIها چگونه طراحی می‌شوند؟
• Authentication چگونه انجام می‌شود؟
• ساختار فایل‌ها چگونه است؟
• اجزای اصلی سیستم چه هستند؟
• چه بخش‌هایی باید مستقل و قابل توسعه باشند؟

کد باید:

• Modular باشد.
• مسئولیت هر فایل و ماژول مشخص باشد.
• از فایل‌های بسیار بزرگ جلوگیری شود.
• از تکرار کد جلوگیری شود.
• وابستگی‌های غیرضروری ایجاد نشود.
• معماری پروژه قابل فهم باشد.
• قابلیت‌های مختلف تا حد امکان از هم جدا باشند.

در ابتدای پروژه، خروجی‌های اولیه تو را با دقت بررسی می‌کنم. بنابراین از همان ابتدا:

• Coding Pattern مناسب انتخاب کن.
• Naming Convention مشخص داشته باش.
• ساختار فایل‌ها را منظم نگه دار.
• الگوهای معماری را ثابت نگه دار.
• از ایجاد Technical Debt غیرضروری جلوگیری کن.

یک فایل Context برای پروژه داشته باش، مثلاً CLAUDE.md یا هر فایل مشابهی که ابزار مورد استفاده پشتیبانی می‌کند. این فایل باید شامل مواردی مثل:

• توضیح پروژه
• هدف محصول
• معماری
• Tech Stack
• ساختار پروژه
• Coding Rules
• تصمیم‌های مهم معماری
• محدودیت‌ها
• چیزهایی که نباید انجام شوند
• اطلاعات مهمی که AI باید در جلسات بعدی بداند

CLAUDE.md

برای هر کار:

• دقیقاً بگو چه چیزی می‌خواهی.
• از دستورهای بسیار کلی و مبهم خودداری کن.
• هر بار یک Task مشخص را انجام بده.
• چند قابلیت نامرتبط را هم‌زمان درخواست نکن.
• اگر قبلاً اشتباهی انجام داده‌ایم، مشخص کن چه چیزی نباید دوباره انجام شود.
• در صورت نیاز Mockup، فایل، تصویر، نمونه کد یا Reference ارائه کن.

برای هر Feature:

• ابتدا نیازمندی را مشخص کن.
• راه‌حل را پیشنهاد بده.
• تغییرات موردنیاز را مشخص کن.
• Feature را پیاده‌سازی کن.
• آن را تست کن.
• مشکلات را اصلاح کن.
• کد را بررسی و در صورت نیاز Refactor کن.
• در نهایت Commit ایجاد کن.

AI معمولاً ساده‌ترین مسیر برای اضافه کردن کد جدید را انتخاب می‌کند. اگر مراقب نباشیم، به مرور فایل‌ها بزرگ می‌شوند، کدهای تکراری ایجاد می‌شوند، کدهای بلااستفاده باقی می‌مانند، معماری پیچیده‌تر می‌شود و Performance افت می‌کند. بنابراین به‌صورت دوره‌ای پروژه را متوقف کن و یک Refactoring Session انجام بده:

• فایل‌های بزرگ را کوچک کن.
• کدهای تکراری را حذف کن.
• کدهای بلااستفاده را حذف کن.
• ساختار را ساده‌تر کن.
• Performance را بررسی کن.
• معماری را با نیازهای فعلی پروژه تطبیق بده.

وقتی خطایی رخ داد:

• Error Message را بررسی کن.
• کد مرتبط را پیدا کن.
• علت احتمالی خطا را توضیح بده.
• سپس Fix را انجام بده.
• اگر لازم بود Logging اضافه کن.
• بعد از اصلاح، تست مربوط به آن را اجرا کن.

اگر Task جدید و نامرتبطی شروع شد:

• Context غیرضروری را کنار بگذار.
• در صورت نیاز Session جدید شروع کن.
• اطلاعات مرتبط را دوباره به شکل خلاصه وارد Context کن.

از ابتدای پروژه Git را فعال نگه دار. برای هر Feature یا Fix موفق، Commit انجام بده. Commit Message باید واضح باشد و مشخص کند چه چیزی تغییر کرده و چرا.

• هر Feature یا Fix موفق را Commit کن.
• Commit Message باید واضح و توصیفی باشد.
• اگر لازم شد به نسخه قبلی برگرد، از Git استفاده کن.

git commit

fix: resolve login redirect issue

feat: add user profile settings

بعد از ساخت هر Feature، تست بنویس. در صورت مناسب بودن از Unit Test، Integration Test و E2E Test استفاده کن. وقتی Bug پیدا شد:

• ابتدا یک Test بنویس که Bug را بازتولید کند.
• سپس Bug را Fix کن.
• Test را اجرا کن.
• مطمئن شو Featureهای قبلی خراب نشده‌اند.

هرگز اطلاعات حساس را مستقیم داخل کد قرار نده. Password، API Key، Token، Secret و Database Credential نباید Hardcode شوند. از Environment Variable استفاده کن:

• Password، API Key، Token و Secret را Hardcode نکن.
• Database Credential را داخل Source Code قرار نده.
• از Environment Variable استفاده کن.
• به‌صورت دوره‌ای Security Audit روی پروژه انجام بده.

API_KEY=...
DATABASE_URL=...

AI نباید فقط کد تولید کند. بعد از هر Feature یا Fix:

• کد را اجرا کن.
• Testها را اجرا کن.
• Errorها را بررسی کن.
• در صورت نیاز Logging اضافه کن.
• مطمئن شو Featureهای قبلی همچنان کار می‌کنند.
• سپس Commit کن.